Katja Meertens

Tekst- en communicatieadvies

Vertel eens…

‘One day baby we’ll be old and think of all the stories that we could have told’

Op een ochtend zit ik bij mevrouw Desmet aan haar bed om voor te lezen, zoals ik elke keer doe als ik in het hospice ben. Ze kijkt helderder uit haar ogen dan ik de hele afgelopen week heb gezien. Ze luistert aandachtig naar de verhaaltjes van Toon Tellegen en als haar dochter Esther erbij komt zitten, begint ze te vertellen.

Over haar man, die met hartklachten werd opgenomen in het ziekenhuis en daar onverwacht overleed. Over hoe vrolijk haar man altijd was en hoezeer ze hem mist. Over hun tijd in Curaçao toen Esther nog klein was en ze verse limonade maakte van de limoenen uit de tuin van de buurvrouw. Esther is zichtbaar blij met deze – naar later blijkt – laatste opleving van haar moeder.

Mevrouw Desmet overlijdt kort daarna. Na de crematie, waar ik mag voorlezen, geef ik Esther een envelop. Daarin zit een verhaal, dat ik maakte van mijn aantekeningen van de gesprekken met haar moeder, eigenlijk bedoeld voor mijn boek De meeste mensen gaan hier dood. Leven in een hospice.

Een paar weken later ontvang ik een kaartje van Esther. Ze schrijft hoe blij ze is met het verhaal, hoe de woorden van haar moeder haar ontroeren. Dat ze, al lezende, haar moeder als het ware weer hoorde praten.

Esther inspireerde me tot het opzetten van ‘Vertel eens… een verhaal dat niet verloren mag gaan’, waarin ik verhalen van ouderen en ongeneeslijk zieken opschrijf, zodat ze wat kunnen achterlaten aan hun dierbaren.

Wilt u nog één keer een mooi of belangrijk verhaal uit uw leven vertellen en voor uw naasten laten vastleggen door een professioneel schrijfster? Ik kijk graag met u naar de mogelijkheden en maak een passende offerte.

 

 

Advertenties
%d bloggers liken dit: